VFR و IFR پاسخ می‌دهند «پرواز تحت چه مجموعه قواعدی انجام می‌شود؟» و VMC و IMC توضیح می‌دهند «شرایط دید و فاصله از ابرها چگونه است؟»

در پرواز VFR، خلبان باید با مراجع بیرونی قابل‌اعتماد، وضعیت هواپیما، مسیر، موانع، زمین و ترافیک را پایش کند. ابزارهای کابین همچنان مهم‌اند، اما جایگزین ضرورت مشاهده محیط بیرونی نیستند.

پرواز IFR یک سامانه کامل از مهارت، صلاحیت، تجهیزات، برنامه‌ریزی، ناوبری، مجوز، ارتباط و رویه است. خلبان باید بتواند بدون اتکای لازم به افق طبیعی، وضعیت هواپیما را از ابزارها استخراج کند.

VMC و IMC درباره نوع مجوز خلبان نیستند؛ درباره محیط هواشناسی‌اند. حداقل‌های دقیق دید و فاصله از ابرها با مقررات کشور، فضای هوایی، ارتفاع و نوع عملیات تغییر می‌کنند.

وقتی خلبانی که به مراجع دیداری متکی است وارد ابر، مه یا محیط بدون افق می‌شود، سامانه ادراکی او بخش مهمی از اطلاعات را از دست می‌دهد. حس تعادل بدن همیشه وضعیت واقعی هواپیما را درست گزارش نمی‌کند.

در هر سناریو، مناسب‌ترین توضیح مفهومی را انتخاب کن. این ابزار هیچ مجوز یا توصیه عملیاتی ایجاد نمی‌کند.

آموزش ابزار حفظ چند نمایشگر نیست. هنرجو باید اسکن منظم، تفسیر اطلاعات، کنترل دقیق، ناوبری، ارتباط و مدیریت خرابی را هماهنگ کند.